“Hoe cultureel is de digitale generatie?” vroegen de onderzoekers van het CPB zich af. Een érg goede vraag, denken wij. Er werd en wordt immers veel geïnvesteerd door cultuur- en erfgoed-instellingen in het bereiken van die jeugd doormiddel van allerlei digitale, al dan niet mobiele, media.
Het CPB heeft slecht nieuws voor de erfgoed-instelling die dacht langs digitale weg nieuwe doelgroepen aan te boren. Het maakt voor de jeugd namelijk bar weinig uit of er wel of geen digitale fratsen beschikbaar zijn.
Bepalend voor hun belangstelling zijn namelijk hun ouders. Zijn die ouders cultureel actief en nemen zij hun kroost daarin mee, dan ontstaat er bij die kroost zowel analoog als digitaal belangstelling voor cultuur. Die belangstelling blijft, ook als ze ouder worden en de ouders plaats moeten maken voor vriendjes en vriendinnetjes.
Het gehele onderzoek telt 138 pagina’s. U download het hier.
March 29th, 2011 at 12:30
Wat is jullie mening ten opzichte van de relevantie van het onderzoek? De resultaten stammen uit 2008. Dat is namelijk vóór de opkomst van Facebook, en vóór de opkomst van smartphones. De interesses van jongeren zullen wel ongeveer hetzelfde zijn gebleven, maar ik denk dat er nu wel weer meer mogelijkheden zijn ontstaan voor culturele instellingen.
March 29th, 2011 at 22:55
Beste Chantal,
Leuk dat je reageert! Wanneer je het onderzoek leest zoals ik dat doe dan blijven de uitkomsten relevant. Ik denk dat het inzicht dat ik vrij vertaal als ‘belangstelling voor cultuur wordt met de paplepel ingegoten’ overeind blijft.
Wat mij betreft is het type social network, het type PDA of een type smartphone minder relevant als de achterliggende -menselijke- behoefte. Even Google-end meende ik te zien dat jij betrokken bent bij 3 voor 12, laat ik daarom 3FM / 3 voor 12 als voorbeeld nemen:
Toen wij 11 jaar geleden 3FM, en daarmee 3 voor 12, voorzagen van SMS was dat het begin van actieve -lokatie ongebonden- interactie tussen radio luisteraars en DJ’s. Je zou kunnen zeggen dat radio daarmee een interactief medium werd. Dat een flink stuk van die interactie inmiddels via Twitter, Flickr, Facebook enzovoorts verloopt dat zie ik als een verschuiving qua media type. De behoefte aan interactie, die de aanleiding was om SMS in te zetten, is niet veranderd.
De mediaconsumtie is natuurlijk de voorbije jaren wel verschoven; minder email, meer social network messaging. SMS is gebleven. ‘Microblogging’ is erbij gekomen. En we consumeren ook onderweg meer visuele informatie. Dus ja, je hebt gelijk, er zijn nieuwe mogelijkheden beschikbaar gekomen.
Voordat 3FM écht interactieve radio werd was er behalve ons stukje SMS techniek iets veel belangrijkers nodig:
De DJ moest uit zijn ivoren toren komen en de dialoog met zijn luisteraars aan gaan. En als die DJ dát niet wil, dan helpt de beschikbaarheid van interactieve media, ongeacht de soort, daar niets aan.
Mijn gevoel vertelt mij dat veel culturele instellingen die stap, de stap die de DJ destijds gezet heeft, nog moeten zetten. En zolang de wil om een oprechte dialoog aan te gaan met het publiek er niet is dan helpt de beschikbaarheid van interactieve media, ook voor culturele instellingen, daar niets aan.