In de blogpost “De kracht van het woord” probeer ik mijn fascinatie voor wat woorden met mensen kunnen doen tot uitdrukking te brengen. In dat artikel vertel ik een kort verhaaltje over een citroen en dat verhaaltje, van niet meer dan een tekstregel of drie, dat brengt bij heel veel mensen een fysiologische reactie teweeg. Woorden die een lichamelijke reactie teweeg brengen… fascinerend!

Maargoed, deze keer wil ik het dus niet hebben over woorden maar de fase voorafgaand aan het ontstaan van die woorden. De fase waarin woorden nog geen woorden zijn maar informatie.

Informatie en Communicatie Technologie
De voorbije pakweg vijftien jaar speelden IT en ICT een belangrijke rol in mijn werk. Die twee afkortingen zijn inmiddels zo ingeburgerd dat je haast zou vergeten dat de “I” in IT en ICT dus staat voor “informatie”.

In mijn streven om mensen aan de vraag-kant van de markt te laten praten (interacteren) met mensen aan de aanbod-kant zette ik allerlei nieuwe en vaak vernieuwende technische hulpmiddelen in. Als ik in dat verband iets in mijn hoofd had waarvoor de technische hulpmiddelen nog niet bestonden dan wist ik mij gesteund door een fantastische ploeg mensen die dat éne ontbrekende hulpmiddel dan maakten.

Mijn streven om mensen met elkaar te laten “klessebessen” leidde dus tot allerlei innovaties. En die innovaties droegen dan weer bij aan het “hartverwarmende” aspect dat een belangrijke component vormt in mijn projecten.

Waarom monologen?
In een tijd waarin er, iedere dag weer, nieuwe technieken ontstaan waarmee je dialogen kunt faciliteren vond en vind ik het concept ‘monoloog’, dus alleen zenden of alleen ontvangen (zoals reclameboodschappen via een krant, TV of radio) maar beperkt.

Op het zakelijke vlak geef je, door de dialoog aan te gaan, een klant de gelegenheid om te vertellen wat hij graag wil en dat kun je dan als bedrijf voor hem maken. Op het intermenselijke vlak is het de uitwisseling van informatie wat mensen dichter tot elkaar brengt. Zéker als de uitgewisselde informatie gevoel betreft.

Het is beetje abstract verwoord misschien maar kijk even rond op dit blog en lees bijvoorbeeld een artikel als “techniek met bezieling”. Dan begrijp je vast wat ik bedoel.

Informatie
Het begrip “informatie” besloeg voor mij een behoorlijk breed spectrum dat liep van gevoel, emotie, menselijke behoeften en het uiten cq delen daarvan tot en met de technische aspecten van data, databases, binaire “eentjes en nulletjes” over en weer sturen door kabeltjes of door de lucht…

Althans, zo was het tótdat mijn zus Lilian mij een boek leende van Dr. Masara Emoto. Dr. Emoto heeft, in de ogen van velen, bewezen dat water informatie opslaat. Water uit een bepaalde grot nam in gekristalliseerde vorm de beeltenis van die grot aan. Water uit een diamantmijn nam in gekristalliseerde toestand de vorm van diamant aan. Water dat was blootgesteld aan een klassieke symfonie nam in gekristalliseerde toestand een heel andere vorm aan dan het water dat was blootgesteld aan heavy metal ‘muziek’…

De studies van Dr. Emoto wierpen voor mij een heel ander licht op het begrip “informatie” dan ik tót die tijd had gehad. Het bracht mij tot het inzicht dat informatie dus niet alleen in hoofden, in databases en in glasvezelkabels zit. Informatie zit ook in water, het bestanddeel waar jouw en mijn lichaam voor het overgrote deel uit bestaat. Als je jezelf dát realiseert dan dient hetvolgende gedachtesprongetje zich ook meteen aan:

Zit de kennis van de mens dan wel alleen in zijn hersenen?

Informatie-uitwisseling
Als vader van een tweeling heb ik de bijzondere communicatie die tweelingen vaker met elkaar schijnen te hebben van dichtbij mee mogen maken. Kilometers van elkaar verwijderd voelt de een soms de pijn van de ander. Die persoonlijke ervaring heeft natuurlijk geen wetenschappelijk basis maar… wetenschappelijke onderzoeken die de bijzondere band tussen mensen in het algemeen, en tussen tweelingen in het bijzonder, bevestigen zijn er wél.

Door mijn interesse voor dat fenomeen én mijn interesse voor hetgeen er  in Cern gebeurt met deeltjesversnellers en (anti)materie kwam ik terecht bij de bijzondere bevindingen van Hoogleraar Ervin Laszlo. Laszlo was betrokken bij een wetenschappelijk onderzoek waarin men elementaire deeltjes (Quanta) scheidde. Eén helft bracht men naar de andere kant van de wereld terwijl de andere helft bleef waar het was. De deeltjes waren dus fysiek tenminste 8.000 kilometer van elkaar gescheiden.

Men prikkelde de ene helft van het deeltje en simultaan, dus zónder ook maar een nanoseconde vertraging, reageerde de andere helft van het deeltje, dat zich dus aan de andere kant van de wereld bevond, op die prikkel…

Dát bewijst dus dat er een vorm van communicatie, uitwisseling van informatie, is die wij mensen niet kennen en vooralsnog ook niet kunnen waarnemen. Dat onderzoek zou in de toekomst wel eens de verklaring kunnen geven aan die bijzondere communicatie tussen, onder andere, tweelingen. Misschien krijgen wij mensen ooit wel allemaal de beschikking over die vorm van informatie-uitwisseling.

De moraal van het verhaal
Ik moet je teleurstellen, er is geen moraal achter dit verhaal en dat hoeft ook niet altijd denk ik. Ik zie er het wetenschappelijke ‘bewijs’ in dat je mensen, en dus ook consumenten, niet voor de gek moet houden.  Wanneer een mens zijn gevoel volgt dan voelt hij “aan zijn water” wat oprecht is en wat niet. En die uitspraak, “ik voel het aan mijn water”, kreeg door de onderzoeken van Dr. Emoto een heel andere, veel diepere, betekenis.

“Met de snelheid van het licht”, een uitspraakt die refereert aan de hoogst mogelijke snelheid (denk ook even aan Einstein’s relativiteitstheorie…) is door Ervin Laszlo en de zijnen in een ander perspectief geplaatst.

Laszlo gaf met zijn onderzoek een soort van bevestiging aan andere onderzoeken. Onderzoeken waaruit blijkt dat als mensen een bijzondere band met elkaar hebben ze in staat blijken tot een heel bijzondere, vooralsnog niet waarneembare, vorm van communicatie met elkaar.

De informatie áchter de woorden laat zich niet altijd vangen in letters, cijfers, databases of  ééntjes-en-nulletjes. En al kunnen woorden nog zoveel macht en kracht hebben, het is juist de uitwisseling van die ongrijpbare informatie die ik (ook in mijn werk) probeer te faciliteren… Als je er in slaagt om dáár een platform voor te bieden dán gebeurt er iets bijzonders!

Maargoed, dat is dus wat de inzichten van Laszlo en Emoto bij mij losmaken. Ik ben érg benieuwd naar wat jij ermee kunt.

Toine

Lees tips:
De macht van het woord
De chizofreen in iedereen…
‘Bezieling’ – Top 2000 RadioWekker