Een aantal jaren op rij heeft Prospective het Rotterdamse Zomercarnaval van interactiviteit mogen voorzien. Frequente bezoekers van dit blog weten dat “kippenvel” voor ons een belangrijke drijfveer is. Vanwege die “kippenvel” factor lichten we Prospective’s eerste Zomercarnaval, de editie van 2002, uit.
Technisch was Zomercarnaval 2002 één groot interactief experiment. Gesteund door de overheid en sponsoren, waaronder Compaq, zou een team technisch georriënteerde bedrijven verzameld in Forum Innovatieve Media het Zomercarnaval van interactie voorzien. Aan Prospective de taak om techniek, ‘convenience’ én de ‘human factor’ met elkaar te verbinden.
Vanuit de interactieve gedachte hebben we twee speerpunten gekozen:
1) Convenience met daarin centraal de vraag; hoe maak je het de circa 1 miljoen (!) bezoekers makkelijker? Makkelijker om het evenement te bereiken én makkelijker ter plaatse.
2) Betrokkenheid; hoe breid je het saamhorigheidsgevoel onder de deelnemers uit naar de toeschouwers? Een ‘wij’ gevoel creëren onder 1 miljoen mensen in één stad én iedereen all over the world die iets heeft met de smeltkroes van muziek, pracht en praal, culturen en… feest.
In pakweg 20 jaar tijd is, onder de bezielende leiding van Guus Dutrieux en zijn Ducos, het Zomercarnaval uitgegroeid van een klein Antiliaans feestje tot het grootste event in ons land. Eén keer per jaar gebeurt er iets dat je, als je het hele jaar door naar de politiek en naar het nieuws gekeken hebt, niet voor mogelijk houdt: Uit alle windstreken verzamelen zich meer dan 60 nationaliteiten om samen één heel groot feest te vieren.
Maanden tevoren zijn de deelnemers al bezig met het ontwerpen en maken van de kostuums, de choreografie en de muziek. De deelnemers leven het hele jaar naar het Zomercarnaval toe. En in het laatste weekend van juli gaat het feest los. Een stoet van zo’n 70 vrachtwagens trekt door de stad. Op die vrachtwagens de muziek. Op en achter iedere wagen een dansgroep. En al die dansgroepen zijn stuk voor stuk uitgedost in pracht en praal kostuums die je normaalgesproken alleen tijdens het carnaval in het Braziliaanse Rio ziet. Een feest met meer dan 1 miljoen ‘genodigden’.
Rotterdam is de enige stad in Nederland waar een event van deze omvang plaats kan vinden. Andere steden zijn eenvoudigweg te klein, de straten zijn te nauw en de aan- en afvoerwegen te smal. Maar, ook in een stad als Rotterdam komt er nogal wat kijken bij het organiseren van de enorme stroom auto’s en voetgangers.
Laten we beginnen bij het begin: Ruim vóór dat laatste weekend van juli hadden we de Zomercarnaval website live gezet. Op het eerste oog was die site misschien niet echt bijzonder maar de inhoud was dat wél. Omdat het Zomercarnaval zo’n bijzondere smeltkroes van nationaliteiten, culturen en gebruiken is bedachten we dat de Zomercarnaval-enthousiasten een platform nodig hadden waar ze konden ’delen’. Cultureel bepaalde kleding, klederdrachten en het verhaal daarachter. Tips, patronen en adressen om die kleding zelf te maken. De nationale keuken met de authentieke recepten én de warme menselijke verhalen die daarbij horen. En daarop dan weer de reacties van anderen die op hun beurt vertelden hoe hún moeder dat gerecht maakte. Maar, ook mensen aan twee kanten van de wereld die elkaar uit het oog verloren waren vonden op de Zomercarnaval website een ‘prikbord’ waarmee ze elkaar weer terug konden vinden. Kortom de site was veel meer dan alleen een uitlaatklep voor alle deelnemers en enthousiastelingen. De website had ook een belangrijke meerwaarde voor de toeschouwers. Het maakte dat ze meer en beter begrepen wat ze tijdens het Zomercarnaval allemaal zagen en meemaakten.
Tijdens het Zomercarnaval-weekend zelf hebben we langs de snelwegen ver buiten de stad al informatieborden geplaatst. Op die borden stond een code die men kon SMS-en. Per kerende post kreeg men een SMS-bericht terug met daarin live de beste route en een parkeer-advies. Dit advies werd live ‘gevoed’ door de computers van alle Rotterdamse parkeergarages én door de feedback van de verkeersregelaars in de stad.
In de stad stonden, bij de podia en langs de parade-route, grote beeldschermen opgesteld die meerdere functies hadden. Prospective had meerdere film-camera-ploegen ingezet die live beeld-verslag deden van de grote straat-parade, van de optredens op de diverse podia maar ook van hetgeen er ‘behind the scene’ allemaal gebeurde. Het arriveren van sterren. Internationale hoogwaardigheids-bekleders in het Stadhuis. Enzovoort. Die beelden werden gemengd met de beelden die we vóóraf al hadden opgenomen. Beelden van dansgroepen en hun voorbereidende werk onder andere. Deze beelden werden live uitgezonden op internet én op de grote beeldschermen in de stad.
Alle VIP-gasten die in het Stadhuis aanwezig waren kregen van ons een Compaq PDA waarop zij, ook binnen in het stadhuis, live de beelden van de parade konden volgen.
Door een chat-functie te integreren in de TV-beelden konden kijkers all over the world rechtstreeks met elkaar en met het in Rotterdam aanwezige publiek chatten.
De praalwagens en de bijbehorende dansgroepen waren voorzien van een nummer. Door dat nummer te SMS-en kon het publiek stemmen op hún favoriete groep. De stem-resultaten waren op internet én op de grote beeldschermen te volgen.
Terug naar het ‘kippenvel’ waar we de artikel mee begonnen. Een masaal evenement met zóveel toeschouwers en zóveel pracht en praal is op zichzelf natuurlijk al goed voor een stevige dosis kippenvel. Maar als u net als wij ook geen 18 meer bent en even terug denkt in de tijd dan weet u dat er in dié periode een soort politieke revolutie over ons land waarde. Een golf die, wat je verder ook van de man en zijn denkbeelden vindt of vond, op gang werd gebracht door Pim Fortuyn. Een golf die op 6 mei 2002 abrupt tot een eind kwam toen Pim Fortuyn, na een radio-interview met Ruud de Wild, voor de deur van de 3FM studio’s werd doodgeschoten. Die moord raakte ons zoals deze héél Nederland raakte. Omdat wij kind aan huis waren bij 3FM en veel van de mensen binnen 3FM als vrienden zien kwam die klap hard aan.
Terwijl onze vrienden bij 3FM nog herstellende waren van die dramatische gebeurtenis vierden wij, twee maanden ná de moord op Pim Fortuyn, in Rotterdam het Zomercarnaval. Met 1 miljoen mensen, de helft wit en de helft gekleurd, in zegmaar Pim’s achtertuin… Dát gaf ons dus kippenvel én het deed ons realiseren dat eigenlijk alles mogelijk is. Zolang je maar één verbindende factor hebt, meer hoeft niet. Één passie die je deelt, dan maken kleur, herkomst, religieuze of politieke overtuiging en al het andere niks meer uit.
Wij hebben veel geleerd van Guus Dutrieux en ‘zijn’ Zomercarnaval.
Van harte aanbevolen:
Tag: Events | Tag: Experience Marketing | Tag: Streaming Video
3FM BandAlert | Top 2000 RadioWekker | Wieler Winnaars | Marlboro Masters | Superbike Assen | Wereldhavendagen
Wat de media schreven: Emerce | Nieuwsbank | Adfo Sponsoring
